Na pustkowiu mych emocji Milczenie bez przymusu Jest rozmową o przyszłości, A samotność stworzona Dla odnajdywania Stała się kolejnym Bodźcem moich poszukiwań Będąc sama Nie czuję osamotnienia Tutaj urastam w ciszę W ogrodzie mojego umysłu Spokojnie zaszczepiam pokorę I pochylam się nad własną studnią, By w niej dojrzeć piękno jutra Coraz wyraźniej Słyszę kroki powrotu.