pomiędzy kolejnym rozczarowaniem a symfonią zapomnienia nauczyłam się mówić szeptem tak łatwo wypłoszyć szczęście wciąż nieoswojone ze mną na którymś z milczących spotkań ktoś dał mi różę - znów żyła krótko zrobiłam jeszcze rachunek sumienia wszystko niby dobrze tak tylko piszę - z głodu.