Utracona Ojczyzna

Bogata w historii dręczących wspomnień...

Niewygodne pytania o los przeszłości tej ziemi

Przemieniana tak często i grabiona bezwstydnie

Cierpiące twarze huk śmierci krew czasu

I głuche pisma do dziś powracające w mogile

Zdeptanej cudzoziemskim śladem...

Wybita arystokracka duma

Zrównani na tle ruin wszyscy

Zaginął słuch wielkich godności i mundurów...

I czy czas winien powielać głupotę rządzących nami...

Kto dziś w ręku władzę trzyma

Kto steruje opinią bezradnych ludzi...

Ty sprzedajesz duszę Polski obcym elegantom

Do nich tak wiele należy w naszej ziemi

Nikt z nich nie odbił jej nam

Nie przelał krwi rodowitych wojów

Kto dał wolność niedocenioną nigdy...

A teraz pieniądz przekreśla wartości sumienie

I patriotyczne niby serca...

Oddajesz i zyskujesz liczysz swój sukces

Nie ma już czasu na porażki kosztem wszystkiego

Zapominasz gdzie leżą granice

Gdzieś w tym chaosie przystań na chwilę...

Rozejrzyj się wokół coraz mniej ojczystych

Tak wyjątkowych słów stłumione są innym akcentem

Do kogo należy wysiłek naszych rąk

Kto warunki nowe spisze nam...

Obiecują tam od dawna wszelakie dobroci i zmiany

Które są jedynie widmem naszych nadziei

Złości buntu i w końcu bezradności

To już nie nasza ziemia

Komu ufać w takim szumie

Za kim dzisiaj warto iść...

Wszyscy zwodzeni a my w milczeniu

Patrzymy na umierający powoli nasz kraj

Zapominamy naszą kulturę piękną tradycję

Której inni mogliby tylko pozazdrościć[...]