…I odnaleźć siebie w tej błogości, Samo wyobrażenie nie daje mi sytości. Łatwo jest doświadczonym życiem radzić, A najbliższym język własny spalić, Byle tylko nie doradzić. Czuję jak pierz pisklaka opada, A pióro nowe odpada, Nawet szkielet Ikara się rozpada, Mit jego nie wszystkim pomaga. I nie wzlecę, wmówię sobie, Aż me serce także powie, Że nie potrafiłam TYLKO latać, Nauczyłam się za to jak spadać.