Z miłosnych nadziei Lęk się wydobywa, Bo on kochany, Tylko w nocy bywa, I wystarczy mi to, Bym uwierzyła, Że nadeszła zaufania mu chwila. Lecz za dnia znów wraca, Ta niepewność jego, Co serce me odwraca, Bo jego ciepło i przychylenie, Jest jak nocy tchnienie, Bo tak samo jak i je, Promień światła zamazuje, Wszelkie ślady, że mnie on miłuje.