W plątaninie myśli, W plątaninie doznań, Nie wiedząc już czy na pewno, Prawdę chcemy poznać, Wciąż odtwarzamy na nowo, Te same wspomnienia i to samo słowo. Niecierpliwie czekając na nowe znaki, Delikatnie składamy elementy układanki. Ale w rękach mamy zbyt podobne odłamki, Sami zostawiamy „niedopasowane” kawałki. I tak ciepło miesza się z zimnem, I dreszcze szczęścia z zawstydzeniem, I nadzieja przyjęcia i strach odrzucenia, I wiemy tylko, że chcemy ukojenia.