Lesie zamszowy, meandrów rzeko Liść mam klonowy, zapadły w borze Kropel wodospad maluje zorze Ckli mi się widok, idę daleko. Stopy dziewczęce, męskie podwoje Ślad jej głęboki w trawie leżącej Strzał posłał kruki wypatrujące Zostanę tedy, huku się boję. Świtów kolorze, nuto wiosenna Promyk złapałem wbrew mej nadziei Opary pchały do mej gardzieli Wypluję obłok, jestem już senny.