Bałaś się życia,aniołku, poduszka co noc tonęła w słonym morzu łez Nie spałaś spokojnie,noc była zgrozą koszmarem budziła twe oczy do codzienności dnia Wspominałaś dziecinko, jak byłaś z lalką ,dla której byłaś przykładną Poniżali cię,krzywdzili,mimo to widzieli uśmiech nie trwoniłaś przy ludziach ,tak oni zdradzą i zranią nakarmiłaś się sama,aniołku, na kolanach szłaś przez życiee za lata goryczy,ofiaruję ci rzeczywistość marzeń o tych marzeń ,słonko które miałaś w sercu przez całą tę wędrówkę