W mych oczach widzę jak czas płynie płynie... bezkresnym nurtem rzeki w nieznaną dal zaś my płyniemy wraz z nim zapewne nie raz porwie nas nie jeden wir skaleczy gałąź załamie skała wypłyniemy w górę bądź utopimy gdzieś na dnie w końcu i tak gdzieś na drodze wyrzuci nas na brzeg potem zeschniemy a wszelka o nas pamięć przeminie pójdzie w zapomnienie.