Przejdź do treści
Czytanie

***

Po twoim odejściu niebo jakby zszarzało
a bzy przestały pachnieć tkliwie.
Kiedyś wesoły pokoik
dziś jest surowym pomieszczeniem
bez krzty słońca.
Oczy stały się matowe od łez.
Tkanki poskręcane tęsknotą
mówią - Wróć
krzyczą - Wróć
A ty tylko nonszalancko się uśmiechasz,
podmuch wiatru pieści fałdy twej sukienki
beztrosko - jak kiedyś- zrywasz kwiaty w rajskim Edenie.

Patrycji
4.06.1988 - 15.08.2008
115 odsłon

Rozpocznij rozmowę

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.