Ludzkie(!?) marzenia

Wszystko jest dobre,

gdy mnie nie wadzi

w świecie przyludzkich kłamstw.

Jak łuna biegnę

w świecie jednostek,

paląc wzorów nabyte tła.

Słyszę krzyk ciszy.

Ogłusza mnie jej śpiew.

Woła o klucze do klatki w duszy

gdzie więźniem obca myśl.

- - -

Ptaku! Cóż robisz?

Dlaczego czekasz dnia,

aż sama rękę swą ci dam

i klęknę u myśli bram?

- - -

To samobójstwo...