często widuję ich krzywe odbicia w sklepowych szybach w płytkich kałużach bez trudu łapię ich żądne spojrzenia pełznące po biuście jak śliskie węże zbieram z chodnika słowa przedmioty którymi sypią jak ziarnem chwytam ich ręce w połowie drogi żeby nie zasnąć by nie zatracić ostrożnie podążam za ich krokiem chcąc mieć styczność mimo wszystko (...) zdarza się że zamieniam wolność w słodką niewolę samczego uścisku