zaszło już słońce drzemią liście w kryształowym sadzie trawę pokryła śnieżna rosa dziś już nie zasnę rozbudzona dniem starań huśtawką nastrojów potyczek z Erosem wełniany koc okrywa to co mogę stracić niecierpliwość gasi ostatnie iskry w kominku tylko pochodnia czułości rozświetla mrok trwa triumf oddania odnowa przyrzeczeń ciepło dotyku odpływam ... wszyscy śpią na czarnym nieboskłonie jarzy się księżyc z pluszu