Kocham wczesnego poranku

widok w lesie,

tę lekką mgiełkę co ptaków

śpiewy niesie,

rosę skapującą z liści

prosto na twarz,

spokój wniesiony w duszę...

Czy też go masz?


Dzień narastający równo,

życie świeże,

w budzącej się przyrodzie

dzikie zwierzę.

Krótka chwila poranku jak

życie mija,

spieszmy pić tę rosę co dzień

- bo niczyja.

sierpień, 2008