Przejdź do treści
Czytanie

Przygodni ludzie

W ulicznym tłumie przygodni ludzie
patrzą przed siebie tak pustym wzrokiem.
Jak nicość cienia na nowe twarze
padną spojrzenia wyzute z marzeń.
Narastające tercje lamentu
i zbliżające błyski fioletu
obok bezładu niemego marszu
ludzkich owadów jak zgrzytem fałszu
próbują obudzić śpiące sumienia,
litość wyłudzić i duszy drżenia.

Nikt nie chce słyszeć...
Przygodne życie i przygodna śmierć...

I każdy przecież odwraca głowę...
Bo nasze życie też przypadkowe?...
07.07.2009
79 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.