Już wiatr ostatnie liście z gałęzi drzew strąca promyki słońca ciepłem nas nie popieszczą letnie obłoki kłaniają się deszczom ten sam obraz malowany bez końca szare chmury przesłaniają słońca pozłotę przemija dzień coraz bardziej krótki a na pięciolinii zostały nutki z nich ptaki zanucą tęsknotę wkrótce zamilkną i hen za ocean odlecą żegnając tę porę podarowaną odlotom pająki coś tam dla nas uplotą i gwiazdy tak szybko zaświecą czy ktoś ten czas cofnie i cokolwiek zmieni w pokoju na ścianie stary zegar cicho tyka szum wiatru brzmi jak muzyka z partytury dla królowej Jesieni