na prośbę nieziemskiej mentorki poustawiałem literki po kolei Łódź piękną malowaną kwieciem kołyszą fale portowej przystani księżyc się jasno odbija w fal grzbiecie leżymy złączeni przy krawędzi grani trwamy tak długo jam ściśnięty w kleszcze lecz na wytchnienie czasu nie staje bo nie znasz sytości ciągle chcesz jeszcze i tak wciąż nowe odkrywamy raje