Czas zaduszków

Znicze na grobach Płomieniem jaśnieją Pośród przymarłych myśli Co po wielkich stratach Jeszcze nie powstały. I bez wiary nic Nie wzbudzi nadziei Co ku niebiosom Nawet wśród deszczu Mogłaby się unieść. Ani ten ogień Co tli się W przygrobowych zakamarkach Dusz swym Ciepłem nie ogrzeje Gdy wspomnienia "o nich" kłują serca ciągłym Bolesnym westchnieniem.