Gdybym wierzył w puste niebo Puste byłoby moje serce Bo w Miłości nie miałoby korzenia. A fale przypływałyby niewiadomo skąd i odpływaly niewiadomo dokąd Niby z radością uchwytną ale co wciąż gdzieś ucieka Bo przez palce się przelewa Z niespokojnym oddechem pustki na plecach.