Przejdź do treści
Czytanie

Odchodzenie...

Przemijanie
Krok spruchnialego drzewa Ktorego konar w bezsilnosci zastygł w powietrzu. I życie jeszcze sie tli jak ostatni liść Co zmaga się z wiatrem Aby na gałęzi utrzymac się jeszcze na chwile I na ziemi nie spocząć. Na przeszlość spojrzenie jasniejsze Ale tylko z pomocą wiatru Co chmury przegania Co słońce zaprasza Co chmury przywraca Co koronę drzewa targa Ale już mniej królewską. I myśli przelatują Jak ptactwo Jakby z własną Śmiertelną duszą Osobno Kluczami z tyłu w tył Do nieznanych krajów. Liść opadł Cicho samotnie Do niesamotnych A ziemia przyjęła Bez lęku.
174 wyświetlenia

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.