W nietrzeźwym raz stanie staję na nogi, Chwytam się ściany, myślę – Boże drogi! Staję przed lustrem i w swoim odbiciu Nie widzę niczego prócz skutków po piciu. Stwórcę swojego pytam w tej trwodze – Kiedy to minie, o dobry Boże?! Wtem Głos z nieba gromki, tak głośny, aż boli: - Boże młyny mielą powoli !