Odejście bliskiej osoby, smutkiem jest żalem, który nadszedł; narastającym okrutnie, który zapomnieć o stracie nie daje. Żal często bywa, że tłamsi i gardła się chwyta, a z płaczu łez rzeka obfita; bo prawdą, że serce nie kłamie, w żałobie się czasem załamie. Lecz Pamięć zostanie, Żyć będzie, co oprze się śmierci złej wszędzie, gdyż zmarli swe święto też mają i wszystkim nam przypominają, że nie znasz swej śmierci godziny, więc gotów bądź z tejże przyczyny, bo Bóg także czuwa nad tobą i chce byś był Świętą osobą.