Gwar z nie jednej strony, złotymi na niebie rydwanami, a Ty wielce zadziwiony, że człowiek od ziemi gromi. Pewnie zapomnieniem opętany i nocą niewyspany - myślisz. A on chociaż raz zatroskany, że hukiem barwnym i odległym, odrobinę Ciebie z niebios zrzuci.