i żeby martwić się, żeby twoje łzy leciały w pośpiechu do chcę kiedy drzwi na oścież a one dla każdego otwarte i żeby siedzieć przy oknie kiedy portierą zamknięte i lustro i zerkać łatwiej żeby być tutaj skoro tam jeszcze w pośpiechu zaczeka dojazd do miejsca gdzie jutro będziesz teraz