spoglądasz w lustro i widzisz blizny zadane przez innych zgubiłeś gdzieś po drodze swą niewinną twarz nie potrafisz dojrzeć niczego poza bólem zadanych ci krzywd niczym złodziej wiszący na krzyżu prosisz boga w ludzkiej postaci o wybaczenie tych wszystkich chwil w których skulony w cisz odmętach błagałeś o śmierć z braku sił stoisz przed lustrem zupełnie nagi i już wiesz że blizn przybędzie bo ludzie się nie zmieniają choć w to wierzyć wciąż chcesz