Przechytrzyć życie

Wiem, ile wiem

i to mi wystarczy.

Wiem też, że nigdy nie będę

nikim znanym, nikim wielkim,

bo jestem tylko błaznem,

grającym w tej sztuce.



Szukam śladów mych mistrzów,

które wiatr dawno zawiał.

Jednak często znajduję

tylko pióra aniołów,

bo ktoś skrzydła im podciął.



Więc buduję dla zabawy

z zeschniętego piasku zamki.

Bo żyć - to być szczęśliwym

i szczęście rozdawać.



Gdy upadnę - powstanę

choćby w błocie cała.

Długa droga, daleka?

Iść będę, aż dojdę.

Wiem, w którą zmierzać stronę,

by przechytrzyć życie.