Każdy Dosłownie każdy chciał kiedyś lekkości Zaszyjemy się w kodach warstwach potępienia W kablach, miastach i zbliżeniach w cierniach Od zakończenia po kres na krwawych kartkach... Gdy Ciebie już nie ma! One dostały życie, sens W każdej krwi cząstka nieba Nie jestem wyjątkowy Raczej zbity jak pies Gdy ciąży mi ocena Zmowy, krzywdy cierń Wybranego otoczenia Noc zasnuła całe niebo A nieznajomy to tylko cień W niewidzialnej agonii z upodlenia Przez grzech? Przecież nigdzie już nie zmierzam... Mówisz, że mam rację? Uważam tak też!