Budzisz mnie każdego dnia samotnego Poruszając zasłony przez słowa w przeszłość Zamykam dzień Wdzięczność w ruchach I spojrzenie...światło! wszystko w ogniach Dajesz ciepło jedną ręką za szybą zamazując parą codzienność Gdy zbyt smutna I zabija zzewnątrz tak jak mnie widzą... I od środka za błędy grzechów sumień karą Zasypiam, bo nie będzie jutra A rany zostają!