Przejdź do treści
Czytanie

była kiedyś

Melancholia
była kiedyś i śmiała śmiać się z życia ta noga na nogę tak wieczna do dnia... jak mam zapomnieć przecież twoje słowa rdzą w moich żyłach wiercą i drżą dzisiaj serca na kłódkę zamknięte jak usta pełne i krwawe z naszych doświadczeń! ogrom strapiony łańcuchem czar żyć na twój moment noce na twój smutek gdy serce skrwawione ... ucieka po cichu baśniowym ogrodem.
120 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.