przez chwilę nie patrzę pamiętam nasz okrzyk Czekaj, niech leci! patrzyłem na gwiazdę nasze przecięte niebo promyk wspólnego poranku gdy serca bały się że grzeszą moje słowa do serca i twoje odpowiedzi czuj nie myśl chciałem uchylić nieba a trochę przez błędy czuję dziś wstyd w sumie dalej nie rozumiem ale lepszy chleb niż nic bo ten cały kosmos... Musiało upaść...