Wiele trosk poczynionych dla kilku kwiatów więdnących od lat dla drzewa z powietrzem na bezdech na noce w ciszy idące w przepaść nad wielką ścianą ze wspomnień przepełnionych krzykiem za życia jak mewy nad morzem, gdy jeszcze deszcz jak płacz nad wiecznością tylko dla uczuć boleśnie niknących.