mam kilka dni, nie mogę spać zaliczam krzyk, przelotnie czas mija mi, kiedy spojrzę w nas mam w pamięci obraz między szybami trwasz między krzywdami świat brak chęci do końca ale jeszcze raz mam w szafce leki cierpki myślami wiatr cierpisz na powiew prawd nikt nie był lepszy aż wszędzie szkła... zabieram ciebie w podróż jestem w pułapce odzienia ze skóry, słów na ziemię nieuważnie się otwieram niewyraźnie cię rozdziera pragnienie doznań, starań ideał, marzenia! -niewymowne o Tobie już nawet nie wspomnę... bo ta blokada, tylko nas rozdziela.