Przewrócił się łzałamarz na kartki w kącie brudząc wspólną pamięć którą kocham, gdy czytasz Czarna barwa rysy pnące na oścież na białej ścianie życia nic nie warte, gdy proste Moje najdroższe! Do mnie na pajęczynkach pustą troskę parą łez do mego naczynka aż pękną niczym szklane przez słoną Rose! Pragniesz dzień? namaluj klamkę i pobaw się oknem gdy już zmokniesz!