zapuścili stary oblubienicy w kącie czarnym z płyty, tu, gra światła i sypią się lata... to być może miłosny i romantyk w deszczu, zabłądził butem w błocie z głowy, bo wykrakały mu wrony, kobiety trza z innej strony może ten radosny, co drogi, łąki umajone, a powroty do siebie, są! z zapachem wiosny, lecz niespełnione a mógłby ten Romantyk i Radek żakiet lub palto- i na bankiet, niżeli skrycie krzywym, na bakier być prawdziwym bo z jakim światem? no z jakim tańczyć chcesz?