Przejdź do treści
Czytanie

sprawy nieskończone

Smutne
Przyszły tak czarne chmury, że łzy same żłobią koryta. wlano prawdę do dziury, dławi się, prawie nie oddycha. Tchnięcia, pobudziły drzewa, nie poruszając tych ludzi, chcę choć smutki podzielać z jedną w miejskiej dżungli Duszą nas słowa, niewyrażone, do tak wyraźnych- w którą stronę? Pragniemy tylko kochać i nie patrzeć wstecz, choć chciałbym to naprawić, sam nie mogę, dobrze wiesz; dziś sprawy nieskończone, pochwyciły mnie!
101 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.