Z zielonej pieśni piją rusałki Kąpią się w złocie porannej rosy Padają zmęczone po dniu na skałki I lśnią się srebrem cenne ich włosy W czerwień zmieniają ust swoich dary Skórę mocząc w gorącym brązie Wdychają z wdziękiem chłodne opary A czasem na rzęsach im gwiazda osiądzie W raju leśnym w cieniu strumienia Żyją i bawią się każdym oddechem Na nic im nasze straszne zmartwienia Łzy nasze dla nich są ino śmiechem