Rozwiane gałęzie drzew chwyciły za gardło, gdzieś pomiędzy dosadnością a skrytą we włosach nostalgią, malujesz usta na kolor burzy i milczysz. Cisza przed, cisza po. Rozwiane gałęzie drzew chwyciły za gardło. Sinej barwy policzki przygarnęły robactwo. Słodycz, majonez i grzech, i bijące brawo liście. Wszystko to bezsens, upuszczam słowa jak noworodka. https://www.facebook.com/skrybiusz712/