Próżność poniosła mnie na skraj rozpaczy. Depresja, niewinny piasek iskrzy we włosach. Plaża, samotność, odgłos uciekającego wiatru. Samotność, powolna i sucha, głaszcze policzki. Mieszam w ustach patos z banalnością. Przeżuwam jak gumowaty kawałek mięsa. Ostatni posiłek. Krople deszczu? Sępom nad głową skapuje ślina. https://www.facebook.com/skrybiusz712/