Kamień rozżalenia Rzucam w okno Prowokacji twej i złości Malowaną twą facjatą A kanciasty on i ciążki Co dla myśli- kubłem śmieci Prawem bytu- oczyszczenie Gdyż niepokój –stanem wojny Przecież błędy się zdarzają Nic nowego nie odkryłem Lecz nie wolno –sadząc chwasty Do korzenia stawać tyłem Nic się samo nie zaleczy Bierność kurzem nie przykryje Trzeba byka wziąć za rogi Facet wie co w portkach nosi