ślady milczą od tak wielu lat niezmywalne kroki w nocnej ciszy serca odciśnięte w deskach pustej ławki nasza nieobecność pośród zimnych parków znikły gdzieś imiona z kartek kalendarzy duch odleciał dawno na złamanych skrzydłach lecz zostały miejsca tam gdzie nie ma domu ślady wspólnych kroków na obłokach w górze pragnę dzisiaj spalić w ogniu niczym listy żyć tak nie potrafię ani chwili dłużej