nie czekam już na promień rozcinam czerń na dwoje przykrywam się ciemnością niczym kocem w tą ostatnią noc bez gwiazd wynurzam się z czarnej kadzi na ciemnej alei gdzie wciąż straszą kikuty starych drzew nie czekam na pierwszą jaskółkę nie będzie śladu białych mew idę spopieloną ulicą przed siebie gdzie nie ma ciał i nie ma dusz i pytam sam swoje dzikie wnętrze czy to już? czy to już?