Gdy minuta jest godziną a łza jedna oceanem droga zdaje się nie kończyć i kosmicznym jest eonem kiedy myśl przywdziewa tarczę jak falanga dawnych Spartan niczym przebić się nie można by od wewnątrz zabić wroga gdy serca bicie jest ciągłym kłuciem a każdy oddech objawem odmy życie się staje kulą u nogi kamieniem młyńskim na wątłej szyi kiedy tęsknota jest naszą partnerką a jej lekcje gorzkim napojem przeszłość nas ciągle trzyma za rękę lecz to my nie chcemy jej puścić jesteśmy a jednak umieramy…