jestem ćmą którą wciąż trzymasz pod kloszem i odbijam się od ciemni po czym znów do góry wznoszę gdy wyłączasz w nocy światło siadam w ciszy gdzieś na ścianie wyobrażam sobie wtedy twą sylwetkę na tapczanie będę siedział do wieczora kiedy znowu włączysz światło lecz nim dotrę do twej lampy strącisz mnie jak muchę klapką