twe serce jest poduszką dla szpilek ciągle przybywa nowa pinezka pewnie ty sama już nie wiesz ile ostrych przedmiotów w twym sercu mieszka zawsze otwierasz je jak najszerzej lecz ktoś zostawi kolejną ranę a stare blizny są nadal świeże jak młoda trawa w letni poranek pragnąłbym wyjąć te wszystkie igły a twoje serce oblać balsamem lecz ciepłe źródła dawno wystygły twoi strażnicy zamknęli bramę swojego serca już nie wyleczę bo wypaliłaś na nim swe znaki dziś leży z boku przebite mieczem i jak padlinę dziobią je ptaki