twe usta kiedyś bardziej czerwone teraz jak śliwka barwy sinawej jakby ich blaski były zgubione czerwień topiła się zimą w stawie w twoich źrenicach nie widzę siebie nie ma światełka w tunelach oczu bielmo jak chmury na naszym niebie wieczny lodowiec na górskim zboczu dotyk twych dłoni ściera mi skórę serce kaleczą iglaste słowa to właśnie nimi sprawiasz mi bóle smagasz mnie słowem ciągle od nowa wiem że wyblakniesz kiedyś jak kartka lecz teraz nadal mieszam kolory wszak nasza rzeka dziś bardziej wartka a w niej się topi nasze love story