Wieczorami grywam ze sobą w squasza słowami odbijanymi od sufitu i ścian w końcu one wszystkie trafią do kosza niczym kartka z mnóstwem przekreślonych zdań dialog zaczyna wybrzmiewać z ciszy pomiędzy myślą a echem wokół słowa, których nikt nigdy nie słyszy zewnętrzny porządek a w środku niepokój kolejny tom spisany tej nocy stalówką z żółci lub nerwów włosiem obraz okaże pustki, niemocy będący życia gorzkości pokłosiem…