jest taki ocean płaski jak nagrobek cichy i spokojny bez marzeń o tobie gdzie ciepło spowija lecz życia tam nie ma a chciałbyś go objąć rękoma obiema jest taka przestrzeń gdzie szczęście aż łzawi a wszystko dookoła wygląda jaskrawiej i jasność jaśniejsza aż głaszcze po twarzy by z siłą wybuchnąć przez piękno witraży tam drogi początek i koniec podróży a duszy wędrówka się nigdy nie nuży i Pan Bóg z chórami obecny przy tobie świat nowy ci tworzy tak słowo po słowie