twój pocałunek jest koronacją snu upadkiem jawy rozkwita jak mała gałązka bzu i rosą tuli się do trawy twój pocałunek jak przeszłość oddalony horyzont trwale odepchnięty przyglądam się mu zza zasłony w powietrzu czuję oddech mięty już nie pamiętam jego smaku usta mam nieczułe lecz wciąż w nim widzę czerwień maków ale już tylko przez bibułę