pióro umacza w cierpieniu zanurza się w swoim winie od zawsze w niezrozumieniu pomiędzy wersami płynie na brzegach swej samotności podmyty przeciwną falą od ranka aż do starości współczesny latarnik z Faros zarzuca dziurawe sieci by słowem łowić adeptów lecz gwiazda zbyt słabo świeci i marny jest z niego Neptun umiera jak zapomniany na grobie żadnego wieńca lecz kiedyś będzie czytany poeta mieszkaniec serca