Przejdź do treści
Czytanie

Północny wiatr

O sobie
już zakwitły trawy szumią polne kwiaty wiosna wstaje z grobu jak motyl skrzydlaty a ja w swojej zimie gdziekolwiek się ruszę w tym grudniu za grudniem po wieki tkwić muszę...
101 odsłon

Komentarze (4)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

DARTANIAN 110 13 lat temu
Nie wyobrażam sobie wiosny wstającej z grobu nawet jeśli to sama metafora ale wiersz ładny.
Pozdr
Beatrice 13 lat temu
Trochę krótko, ale ładnie, może zamiast ''z grobu'' napisałabym ''ze snu'', pozdrawiam :-)
sebo1944 13 lat temu
Ten grudzień za grudniem...Dobre.
I
iron1 13 lat temu
i grudzień potrafi być majem na swojej ziemi

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie